پرامپت عکس در جاهای دیدنی ایران؛ از تخت جمشید تا برج میلاد

پرامپت‌ها نور، سایه و پرسپکتیو را با صحنه هماهنگ می‌خواهند تا عکس، عکس سفر واقعی به نظر برسد و نه بریده‌ای روی پس‌زمینه. عکسی بده که چهره در آن روشن و از روبه‌رو باشد؛ برای صحنه‌های تمام‌قد، عکس تمام‌قد بهتر جواب می‌دهد.

برای عکس گروهی یک عکس بده که همه در آن هستند؛ تعداد افراد و چهره‌ی هر نفر از همان عکس می‌ماند. برای پرامپت‌های دونفره، مثل باغ ارم یا ائل‌گلی، دو عکس جدا هم کار می‌کند. استودیو تا سه عکس مرجع می‌گیرد.

هر پرامپت نشانه‌های اصلی بنا را نام می‌برد و نمونه عکس‌های این صفحه یکی‌یکی بررسی شده‌اند. اگر جزئیاتی در عکس تو درست درنیامد، یک جمله درباره‌ی همان جزئیات به متن اضافه کن و دوباره بساز؛ فضاهای داخلی پرجزئیات، مثل تالار موسیقی عالی‌قاپو، گاهی ساده‌تر کشیده می‌شوند.

نه. مو یا پوشش سر هر کس همان‌طور که در عکس مرجع است حفظ می‌شود. وقتی عکسی نمی‌دهی، نمونه‌ها در فضای عمومی مانتو و شال دارند و در صحنه‌های مسجد، پوشش مناسب همان‌جا.

هر دو در بخش «ترندها» هستند: «عکس قاجاری در کاخ گلستان» عکست را مثل عکس‌های آتلیه‌ای دوره‌ی قاجار می‌کند، و «آغوش کودکی در تخت جمشید» دو عکس می‌گیرد — یکی از امروز و یکی از کودکی — و تو را در حال بغل کردن خود کوچکت نشان می‌دهد.

برای شروع بله: حساب تازه‌ی نگارسا توکن هدیه دارد و با آن چند عکس می‌سازی. بعد از آن هزینه‌ی هر عکس به همان اندازه که ساخته‌ای از موجودی کم می‌شود؛ اشتراک ماهانه در کار نیست.